διαθλάσεις - άλλο ένα Τέλος και η Συγνώμη του Παπανδρέου στην Ψιλικατζού

διαθλάσεις
Πώς ένας μπλόγκερ αναγκάζεται να αποχωρήσει από την μπλογκόσφαιρα, μετά από «επιχείρηση καπελώματος» εκδήλωσης για την εμπειρία της εμπειρίας του μπλόγκινγκ...

Γειά σου Κώστα Δεμερτζίδη...

Ίσως, έτσι, εξηγείται γιατί φεύγει και η Κωνσταντίνα (Ψιλικατζού), αν και είχε πάρει ήδη την απόφασή της να εγκαταλείψει το μπλόγκινγκ, όπως έγραψε, πριν συμβούν αυτά τα τρελλά στην εκδήλωση της Καβάλας...

Μετά το βρίσιμο στην εκδήλωση («αγράμματη, αμόρφωτη»), της ζήτησε συγνώμη ο Παπανδρέου, και προφανώς αυτό της αρκεί... Η συμπεριφορά ήταν απαράδεκτη, όπως άλλωστε απαράδεκτο είναι να θεωρεί κανείς ότι οι μπλόγκερ είναι... φυλή! Η TV που πρώτη τους ενέταξε σε μια τέτοια, ως μια κάστα, κάνει κακό, και πρέπει να κλείνει... Αλλά τι λέω; κάθε μέρα ακούω να μεταφέρουν τις απόψεις των παρουσιαστών άνθρωποι που δεν έχουν ποτέ συμμετάσχει σε τίποτα...

H Κωνσταντίνα έγραψε ότι της είπαν:
«..πως το blogging δεν θα έπρεπε να αφορά αγράμματους και αμόρφωτους κακομοίρηδες (sic), πως ένα βιβλίο απαγορεύεται να το γράφει όποιος κι όποιος και πως αυτά τα ρημάδια χρήματα που έβγαλα απ'αυτό, είναι παράνομα, ανήθικα και βρώμικα.»

«Σκοτώνουν» τα μπλογκ όταν... γεράσουν;

Με αφορμή τις αποχωρήσεις του μήνα, σας μεταφέρω ένα ερώτημα/σχόλιο της clockworkmary:

«Κρατάνε τα μπλογκ για πάντα;»

Ψηφίστε!

πιτσιρίκος: Ό,τι αρχίζει με πίκρα...

Κι άλλο «Τέλος»... Τι σας έλεγα; Ο Πιτσιρίκος μας αποχαιρετά... Γιατί;

Γεια χαρά Λήδα, γεια χαρά Ψιλικατζού

Τελευταία με κυνηγάει το «Τέλος». Η Λήδα στις 13 Μαρτίου και η Ψιλικατζού στις 24 Φεβρουαρίου μας αποχαιρέτησαν για διαφορετικούς λόγους η καθεμιά.
Είναι όμως χρήσιμο να μάθουμε από όσα μας «εκμυστηρεύτηκαν»:
Η Λήδα:
«Έφτασε επιτέλους η ώρα να γίνει το μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. Τα τελευταία δυο χρόνια είχα μείνει στάσιμη σε μια ελληνική αγορά που δεν προσφέρει πια τίποτα που να αξίζει τον κόπο. Οι επιλογές που είχα ήταν πραγματικά ελάχιστες και μετά από οχτώ χρόνια σε αυτή την δουλειά δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναγυρίσω στα σαββατοκύριακα και τις 14ωρες βάρδιες για 500-1000 ευρώ παραπάνω η να καταλήξω σε κάποια από τις managerial θέσεις που υπάρχουν στις ελληνικές παράγκες και τα πολυεθνικά παραμαγαζα. Αλλά κυρίως δεν άντεχα άλλο κάθε φόρα για μια κωλοθεση να εξαρτώμαι και δίνω εξηγήσεις σε ανθρώπους που κανονικά θα έπρεπε να πουλάν μπανάνες και μπρελόκ στα φανάρια των δρόμων.»

Η Ψιλικατζού:
«Στις 18 Μαΐου 2005 ξεκίνησα αυτό το blog, χωρίς να φανταστώ πόσο πολύ θα επηρρέαζε την ζωή μου. Την “έξω” ζωή εννοώ. Για να σας προλάβω, όχι μόνο θετικά. Η Απομυθοποίηση Των Πάντων είναι πολύ άσχημο πράγμα. Ακόμα και για όσα έτρεφα έναν σεβασμό, ένα δέος, για όλα αυτά που αποτελούσαν τις σταθερές μου σ’αυτόν τον κόσμο, απογοητεύτηκα. Το αμέσως επόμενο βήμα, ήταν να το δηλώνω κάθε φορά που συνέβαινε. Όσο πιο έντονα μπορούσα, με ό,τι λέξεις είχα στο λεξιλόγιό μου.»