Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.
Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
* Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
* Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
* Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
* Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
* Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νομοθεσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νομοθεσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Μαρτίου 03, 2008
Φεβρουαρίου 29, 2008
Δεν είχα τίποτα να κρύψω
Δεν είναι ένοχοι όλοι οι δολοφόνοι
ούτε αθώοι όλοι οι δικαστές
μα θα 'ταν όμορφο σαν ξημερώνει
κι οι δυο τους να ανήκαν στο χθες.
Συνήθεις Ύποπτοι, «Περικοπές ενός απόκρυφου ευαγγελίου»
Εάν θέλετε, διαβάστε ένα ακόμα άρθρο μου για το προσωπικό απόρρητο και την τύχη του στο σημερινό Διαδίκτυο, γραμμένο το 2002 με τίτλο Δεν είχα τίποτα να κρύψω και πείτε μου τη γνώμη σας για τα τεκταινόμενα σήμερα.
ούτε αθώοι όλοι οι δικαστές
μα θα 'ταν όμορφο σαν ξημερώνει
κι οι δυο τους να ανήκαν στο χθες.
Συνήθεις Ύποπτοι, «Περικοπές ενός απόκρυφου ευαγγελίου»
Εάν θέλετε, διαβάστε ένα ακόμα άρθρο μου για το προσωπικό απόρρητο και την τύχη του στο σημερινό Διαδίκτυο, γραμμένο το 2002 με τίτλο Δεν είχα τίποτα να κρύψω και πείτε μου τη γνώμη σας για τα τεκταινόμενα σήμερα.
Ιστορικά: Σύμβαση για το Κυβερνοέγκλημα
Τον Γενάρη του 2002 είχα γράψει εκτενές άρθρο για την αμφιλεγόμενη διεθνή συνθήκη για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο.
Το άρθρο αυτό θα το αναδημοσιεύσω εδώ. Εν συντομία η Συνθήκη
Υπογράφηκε η πρώτη διεθνής συνθήκη για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο
23 Νοεμβρίου 2001
Σταθμό στην ιστορία του Διαδικτύου αποτελεί η πρώτη συνθήκη για το «κυβερνοέγκλημα» από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Η συνθήκη υπογράφηκε στις 23 Νοεμβρίου από 27 ευρωπαϊκά κράτη, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Νότια Αφρική και τις ΗΠΑ.
Η συνθήκη του 2001 για το κυβερνοέγκλημα από έναν διεθνή οργανισμό, το Συμβούλιο της Ευρώπης, λογίζεται ως η πρώτη μεγάλη προσπάθεια να εναρμονιστούν οι νομοθεσίες διαφορετικών κρατών και να θεσπιστούν ως αξιόποινες οι πράξεις των κακών «χάκερ», των δημιουργών ιών, των πειρατών μουσικής και ταινιών κ.λπ. και των συνεργών τους.
Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του 2000, η συζήτηση της ομάδα των οκτώ (G8), προμήνυε εξελίξεις. Το 2000, το κεφάλαιο «κυβερνοέγκλημα» έκλεινε με δύο διαπιστώσεις: την απουσία κατάλληλων διατάξεων στην πλειονότητα των κρατών του κόσμου και την σοβαρότητα της απειλής.
Έπειτα από 27 αναθεωρήσεις τα τέσσερα τελευταία χρόνια, οι 48 διατάξεις της είναι έτοιμες. Σε τρεις μήνες και αφού η συνθήκη επικυρωθεί από πέντε κράτη από αυτά που την υπέγραψαν θα τεθεί σε ισχύ.
Ορισμένες από τις διατάξεις της όμως, προκάλεσαν επικρίσεις. Από τις 18 Οκτωβρίου 2000 ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός GILC είχε αποστείλει στο Συμβούλιο επιστολή με τις θέσεις 28 κοινωνικών ομάδων. Υποδεικνύουν ασάφειες, γενικεύσεις και παραλείψεις (ιδίως στα άρθρα 2-6), οι οποίες όπως ισχυρίζονται αντιφάσκουν με θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα –όπως αυτό της ελευθερίας και της ασφάλειας, και αυτό της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
Η συνθήκη προκάλεσε αντιδράσεις και από αμερικανικές επιχειρήσεις, κυρίως ISP. Κι αυτό διότι φοβούνται ότι ίσως υποχρεωθούν να υποστούν το κόστος διατήρησης στοιχείων των συνδρομητών τους (σύμφωνα με τα άρθρα 7, 18, 24, 25). Διαφωνούν επίσης με εκείνα τα άρθρα (11, 12) που αναφέρονται στην ευθύνη τους για το περιεχόμενο που διακινούν μέσω των δικτύων τους τρίτοι, φοβούμενοι ότι θα τους καταλογιστούν ευθύνες.
Το θέμα απασχόλησε το 2001 και την Ελλάδα. Το Μάιο ιδρύθηκε ο Ελληνικός Φορέας πρόληψης της Τηλεπικοινωνιακής Απάτης (Ε.Φ.Τ.Α.). Στα τέλη Οκτωβρίου το Γενικό Επιτελείο Στρατού σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών διοργάνωσαν συνέδριο, που σκιαγράφησε την κατάσταση στο ελληνικό τοπίο.
Το άρθρο αυτό θα το αναδημοσιεύσω εδώ. Εν συντομία η Συνθήκη
Υπογράφηκε η πρώτη διεθνής συνθήκη για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο
23 Νοεμβρίου 2001
Σταθμό στην ιστορία του Διαδικτύου αποτελεί η πρώτη συνθήκη για το «κυβερνοέγκλημα» από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Η συνθήκη υπογράφηκε στις 23 Νοεμβρίου από 27 ευρωπαϊκά κράτη, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Νότια Αφρική και τις ΗΠΑ.
Η συνθήκη του 2001 για το κυβερνοέγκλημα από έναν διεθνή οργανισμό, το Συμβούλιο της Ευρώπης, λογίζεται ως η πρώτη μεγάλη προσπάθεια να εναρμονιστούν οι νομοθεσίες διαφορετικών κρατών και να θεσπιστούν ως αξιόποινες οι πράξεις των κακών «χάκερ», των δημιουργών ιών, των πειρατών μουσικής και ταινιών κ.λπ. και των συνεργών τους.
Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του 2000, η συζήτηση της ομάδα των οκτώ (G8), προμήνυε εξελίξεις. Το 2000, το κεφάλαιο «κυβερνοέγκλημα» έκλεινε με δύο διαπιστώσεις: την απουσία κατάλληλων διατάξεων στην πλειονότητα των κρατών του κόσμου και την σοβαρότητα της απειλής.
Έπειτα από 27 αναθεωρήσεις τα τέσσερα τελευταία χρόνια, οι 48 διατάξεις της είναι έτοιμες. Σε τρεις μήνες και αφού η συνθήκη επικυρωθεί από πέντε κράτη από αυτά που την υπέγραψαν θα τεθεί σε ισχύ.
Ορισμένες από τις διατάξεις της όμως, προκάλεσαν επικρίσεις. Από τις 18 Οκτωβρίου 2000 ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός GILC είχε αποστείλει στο Συμβούλιο επιστολή με τις θέσεις 28 κοινωνικών ομάδων. Υποδεικνύουν ασάφειες, γενικεύσεις και παραλείψεις (ιδίως στα άρθρα 2-6), οι οποίες όπως ισχυρίζονται αντιφάσκουν με θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα –όπως αυτό της ελευθερίας και της ασφάλειας, και αυτό της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
Η συνθήκη προκάλεσε αντιδράσεις και από αμερικανικές επιχειρήσεις, κυρίως ISP. Κι αυτό διότι φοβούνται ότι ίσως υποχρεωθούν να υποστούν το κόστος διατήρησης στοιχείων των συνδρομητών τους (σύμφωνα με τα άρθρα 7, 18, 24, 25). Διαφωνούν επίσης με εκείνα τα άρθρα (11, 12) που αναφέρονται στην ευθύνη τους για το περιεχόμενο που διακινούν μέσω των δικτύων τους τρίτοι, φοβούμενοι ότι θα τους καταλογιστούν ευθύνες.
Το θέμα απασχόλησε το 2001 και την Ελλάδα. Το Μάιο ιδρύθηκε ο Ελληνικός Φορέας πρόληψης της Τηλεπικοινωνιακής Απάτης (Ε.Φ.Τ.Α.). Στα τέλη Οκτωβρίου το Γενικό Επιτελείο Στρατού σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών διοργάνωσαν συνέδριο, που σκιαγράφησε την κατάσταση στο ελληνικό τοπίο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
